Hiernaast
ziet u een model van een atoom. In het midden de kern en daaromheen
de electronen.Dit is zoals een atoom in de leerboeken afgebeeld wordt.
Dit plaatje klopt echter niet. De schaal waarop de kern en de electronen
weergegeven wordt is niet correct. Als men een atoom op de juiste
schaal zou tekenen, zou de kern onzichtbaar klein zijn evenals de
electronen. Er valt dus geen correct plaatje te tekenen! Een lege
bladzijde is nog heet meest correct ! De waarheid is dus dat materie
leeg is. Materie bestaat nauwelijks !Het is niet eenvoudig te begrijpen hoe de BIT werkt.
Om een indruk te krijgen dient u zich te realiseren waaruit ons lichaam is opgebouwd, en hoe ons uiterst complex ons organisme is.
Ons lichaam bestaat uit organen, botten, spieren, vetweefsel, bloed etc. Dezen zijn weer opgebouwd uit vooral cellen en water. Hieraan liggen weer moleculen ten grondslag, die op hun beurt weer zijn opgebouwd uit atomen. En deze atomen zijn opgebouwd uit een kern en elektronen De kern is uit weer kleinere deeltjes opgebouwd. De natuurkundigen hebben het laatste deeltje nog niet gevonden, maar het is inmiddels wel duidelijk dat materie voor 99,99% bestaat uit energie en slechts voor 0,01% uit massa. D.w.z. we zijn eigenlijk niet opgebouwd uit massa maar uit energievelden!
Dit is heel
moeilijk te aanvaarden omdat we ons leven lang door onze zintuigen
anders zijn geinformeerd
Ons dagelijks leven is daardoor op een heel andere werkelijkheid gebaseerd.
Maar toch is het zo. Het is geen verhaaltje, maar een wetenschappelijk
feit. Daarnaast is vanuit de biofysica bekend dat in ons lichaam bio-fotonen
(zeer kleine lichtdeeltjes) bestaan en een belangrijke rol vervullen
bij informatieoverdracht. Vooraanstaande wetenschappers hebben dit
aangetoond. (Dr. F.A. Popp kon in 1982 In het Max Planck Instituut
voor Astronomie in Heidelberg samen met Beetz de biofotonen zichtbaar
maken). Dit licht uit de cellen kan men niet verklaren als bijproduct
van biochemische reacties, want als men de cellen invriest, blijft
de afgifte aan fotonen gelijk. De conclusies die Popp heeft getrokken
zijn: deze fotonen reguleren de celgroei, zorgt voor informatie-uitwisseling
tussen cellen, en bestuurt de biochemische processen. De dubbelhelix
van het DNA dient als opslag voor biofotonen. Dus behalve dat
DNA de drager is van ons erfelijk materiaal dient het als opslag
voor biofotonen. Vervolgens kan het cel DNA m.b.v .laser licht
communiceren met buurcellen.
Wist u dat er in uw lichaam per seconde ongeveer 10.000.000.000.000.000.000 reacties verlopen? Dat is miljoen maal miljoen maal miljoen. Dat is veel meer dan wij ons kunnen voorstellen. Om mogelijk te maken dat dit in samenhang gebeurt, is er een zeer snelle en nauwkeurige informatieoverdracht nodig. Dat kan niet verklaard worden uit de gangbare biochemische wetenschap. Ten einde dit te kunnen verklaren is een een wetenschap nodig die zich o.a. baseert op de kwantumfysica. Een sluitende verklaring voor het werkingsmechanisme is tot op heden niet gevonden. Wel lijkt duidelijk dat dit niet gaat lukken met de hedendaagse medische wetenschap. Het is dan ook niet vreemd dat er veel verzet is vanuit de officiële geneeskunde. De methode past gewoonweg niet binnen het gangbare wetenschappelijk kader en is hiermee zelfs in tegenspraak. Dat de verklaring moet komen uit een de richting van de kwantumfysica ligt voor de hand. Echter zover is het helaas nog niet. We moeten het doen met het ervaringsfeit dat het werkt, maar tevens dat we nog niet precies weten hoe het werkt.
Voorbeeld:
Kwik in onze weefsels, afkomstig uit de amalgaamvullingen.
Doordat geleidelijk heel kleine hoeveelheden kwik vrij komen uit
de vullingen kan dit via darmopname of inademing in ons systeem
opgeslagen worden. Nu is volgens critici deze hoeveelheid zo klein dat dit
geen kwaad kan. Het probleem is echter dat het kwik deel gaat uitmaken
van ons sturend energetisch veld en hierdoor invloed kan uitoefenen
op regulatieprocessen. Daardoor worden de regulatiemechanismen
minder efficiënt. Het is zand in de motor.